Obróbka parowo-cieplna
Słownik kwalifikacji MOD.03 - Projektowanie i wytwarzanie wyrobów odzieżowych
Obróbka parowo-cieplna to zespół czynności wykonywanych przy użyciu ciepła, pary wodnej, wilgoci, nacisku i czasu w celu nadania odzieży odpowiedniego wyglądu, kształtu oraz trwałości wykończenia.
W krawiectwie jest to jeden z najważniejszych etapów produkcji, ponieważ wpływa na estetykę wyrobu, układanie się szwów i dopasowanie odzieży do sylwetki.
Podstawowe operacje
Do typowych operacji obróbki parowo-cieplnej należą:
- zaprasowanie – utrwalenie zagięcia lub skierowanie zapasu szwu w jedną stronę,
- rozprasowanie – rozłożenie zapasów szwu na dwie strony,
- wprasowanie – miejscowe uformowanie lub zmniejszenie powierzchni materiału,
- prasowanie – wygładzenie powierzchni wyrobu,
- odparowanie – działanie parą w celu odświeżenia lub ustabilizowania materiału.
Sprzęt stosowany w obróbce
W zależności od zakładu i rodzaju odzieży stosuje się:
- żelazka parowe,
- stoły prasowalnicze,
- prasy odzieżowe,
- manekiny parowe,
- poduszki i formy prasowalnicze.
Znaczenie w produkcji odzieży
Prawidłowa obróbka parowo-cieplna poprawia jakość wyrobu, eliminuje zagniecenia, utrwala kształt elementów i nadaje odzieży wygląd gotowego produktu. Błędy na tym etapie mogą powodować deformacje, wybłyszczenia, odciski szwów lub trwałe uszkodzenie materiału.
Wskazówka egzaminacyjna
W pytaniach egzaminacyjnych należy zwracać uwagę na czasownik: „zaprasować”, „rozprasować”, „wprasować” i „odparować” oznaczają różne czynności, mimo że wszystkie należą do obróbki parowo-cieplnej.