Przejdź do głównej treści

Wydłużenie maksymalne

Słownik kwalifikacji MOD.10 - Organizacja i prowadzenie procesów wytwarzania obuwia

Co to jest wydłużenie maksymalne?

Wydłużenie maksymalne to przyrost długości próbki materiału mierzony w chwili jej rozerwania podczas próby rozciągania. Określa, o ile materiał może się wydłużyć pod działaniem siły rozciągającej zanim nastąpi zerwanie.

W badaniach materiałów stosowanych w obuwnictwie, np. skór, tworzyw sztucznych, gum czy materiałów tekstylnych, parametr ten pomaga ocenić, czy materiał będzie odporny na naprężenia powstające podczas użytkowania obuwia.

Jak rozumieć ten parametr?

Podczas rozciągania próbka stopniowo zwiększa swoją długość. Wydłużenie maksymalne odnosi się do całkowitego wydłużenia osiągniętego bezpośrednio przed pęknięciem lub rozerwaniem próbki.

Można je wyrażać:
- w milimetrach jako przyrost długości,
- w procentach w stosunku do długości początkowej próbki.

Przykład: jeśli próbka miała długość początkową 100 mm, a w chwili rozerwania osiągnęła 140 mm, to jej wydłużenie maksymalne wynosi 40 mm, czyli 40%.

Czym różni się od innych rodzajów wydłużenia?

  • Wydłużenie sprężyste zanika po usunięciu siły — materiał wraca do pierwotnego kształtu.
  • Wydłużenie trwałe pozostaje po odciążeniu materiału.
  • Wydłużenie plastyczne oznacza nieodwracalne odkształcenie materiału.
  • Wydłużenie maksymalne dotyczy momentu granicznego, czyli chwili rozerwania próbki.

Znaczenie w produkcji obuwia

Materiał o odpowiednim wydłużeniu maksymalnym lepiej znosi zginanie, rozciąganie i naprężenia podczas chodzenia. Zbyt małe wydłużenie może oznaczać kruchość materiału, a zbyt duże — nadmierną podatność na deformacje.

Potwierdzenie

Informacja