Fosforanowanie blach

Słownik kwalifikacji MOT.01 - Diagnozowanie i naprawa nadwozi pojazdów samochodowych

Fosforanowanie to chemiczna metoda przygotowania i zabezpieczenia powierzchni stalowych blach przed korozją. Polega na wytworzeniu na powierzchni metalu cienkiej, trudno rozpuszczalnej warstwy fosforanów, najczęściej cynku, manganu lub żelaza.

W pytaniach egzaminacyjnych fosforanowanie należy kojarzyć przede wszystkim z antykorozyjnym zabezpieczeniem blach oraz przygotowaniem powierzchni pod dalsze powłoki lakiernicze.

Po co stosuje się fosforanowanie?

Fosforanowanie:
- zwiększa odporność blachy na korozję,
- poprawia przyczepność podkładów i lakierów,
- ogranicza rozprzestrzenianie się ognisk korozji pod powłoką lakierniczą,
- tworzy warstwę ochronną na powierzchni stali.

Zastosowanie w naprawach nadwozi

W motoryzacji fosforanowanie jest ważne, ponieważ blachy nadwoziowe są stale narażone na wilgoć, sól drogową i uszkodzenia mechaniczne powłok. Warstwa fosforanowa nie zastępuje lakieru ani ocynku, ale stanowi bardzo dobre podłoże pod dalsze zabezpieczenia.

Czego nie mylić z fosforanowaniem?

  • Wyżarzanie – obróbka cieplna zmieniająca właściwości metalu, nie jest typowym zabezpieczeniem antykorozyjnym.
  • Hartowanie – zwiększa twardość stali, ale nie służy do ochrony blach przed korozją.
  • Cyjanowanie – obróbka cieplno-chemiczna zwiększająca twardość powierzchniową, stosowana głównie dla części maszyn, nie dla zabezpieczania blach nadwoziowych.

Zapamiętaj

Jeśli pytanie dotyczy antykorozyjnego zabezpieczenia blach, poprawną odpowiedzią jest najczęściej fosforanowanie.