Miernik grubości lakieru

Słownik kwalifikacji MOT.01 - Diagnozowanie i naprawa nadwozi pojazdów samochodowych

Miernik grubości lakieru to przyrząd diagnostyczny służący do pomiaru grubości powłoki lakierowej na elementach nadwozia pojazdu. Wynik najczęściej podawany jest w mikrometrach (µm).

Do czego służy?

Miernik pozwala ocenić, czy element nadwozia:
- ma fabryczną powłokę lakierniczą,
- był ponownie lakierowany,
- był szpachlowany,
- mógł uczestniczyć w naprawie powypadkowej.

Typowa fabryczna grubość lakieru na samochodzie osobowym często mieści się orientacyjnie w zakresie około 80–180 µm, ale zależy od producenta, modelu i elementu. Znacznie wyższe wartości mogą świadczyć o dodatkowych warstwach lakieru lub masy szpachlowej.

Rodzaje mierników

Najczęściej spotyka się mierniki:
- magnetyczne – do pomiaru na podłożu stalowym,
- elektromagnetyczne / indukcyjne – do elementów stalowych,
- prądów wirowych – do elementów aluminiowych,
- Fe/NFe – rozpoznające podłoże stalowe i nieżelazne, np. aluminium.

Zasady poprawnego pomiaru

Aby wynik był wiarygodny, należy:
- oczyścić miejsce pomiaru z brudu i wilgoci,
- przyłożyć sondę prostopadle do powierzchni,
- nie mierzyć na ostrych załamaniach i krawędziach,
- wykonać kilka pomiarów na jednym elemencie,
- porównywać wyniki z sąsiednimi elementami nadwozia.

Znaczenie w diagnostyce nadwozia

Pomiar grubości lakieru jest prostą metodą wstępnej oceny historii napraw blacharsko-lakierniczych pojazdu. Nie wykrywa jednak bezpośrednio geometrii nadwozia ani wad wewnętrznych materiału.