Uszkodzenia chemiczne nadwozia powstają wskutek działania substancji chemicznych na powłokę lakierniczą, warstwy ochronne lub metal nadwozia. W pytaniach egzaminacyjnych najczęściej rozpoznaje się je po śladach korozji, odbarwieniach, pęcherzach lakieru, łuszczeniu powłoki albo wżerach.
Typowe przyczyny
- sól drogowa i wilgoć przyspieszające korozję,
- kwaśne opady i zanieczyszczenia przemysłowe,
- elektrolity, np. pozostałości po akumulatorze,
- agresywne środki czyszczące lub rozpuszczalniki,
- ptasie odchody i żywica pozostawione długo na lakierze.
Jak je rozpoznać?
Uszkodzenie chemiczne często nie ma śladów uderzenia ani odkształcenia typowego dla uszkodzenia mechanicznego. Zamiast tego widoczne są zmiany powierzchniowe: matowienie, przebarwienia, pęcherze, rdzawy nalot lub ubytki materiału. Jeżeli proces postępuje długo, może doprowadzić do korozji perforacyjnej, czyli dziur w blasze.
Różnica względem innych uszkodzeń
- Mechaniczne: powstaje po uderzeniu, zarysowaniu, wgnieceniu.
- Termiczne: wynika z działania wysokiej temperatury, np. przypalenia lakieru.
- Zmęczeniowe: pojawia się po długotrwałych cyklicznych obciążeniach, np. pęknięcia elementu.
- Chemiczne: jest skutkiem reakcji materiału z substancją chemiczną lub środowiskiem.
Znaczenie w naprawie
Przy naprawie należy usunąć ogniska korozji, oczyścić powierzchnię, zabezpieczyć ją podkładem antykorozyjnym i odtworzyć powłoki ochronne. Samo zamalowanie rdzy nie usuwa przyczyny uszkodzenia.