Wyciąganie punktowe wgnieceń

Słownik kwalifikacji MOT.01 - Diagnozowanie i naprawa nadwozi pojazdów samochodowych

Co to jest wyciąganie punktowe wgnieceń?

Wyciąganie punktowe wgnieceń to metoda naprawy blach nadwozia polegająca na miejscowym przyspawaniu lub przygrzaniu elementu pomocniczego do uszkodzonej powierzchni, a następnie wyciągnięciu wgniecenia za pomocą odpowiedniego narzędzia.

Stosuje się ją najczęściej wtedy, gdy dostęp do tylnej strony blachy jest utrudniony lub niemożliwy, np. przy poszyciach drzwi, błotników, progów czy paneli bocznych.

Przygotowanie powierzchni

Przed rozpoczęciem pracy należy oczyścić miejsce naprawy do gołej blachy. Usuwa się:
- lakier,
- podkład,
- masy zabezpieczające,
- zabrudzenia i ślady korozji.

Do tego celu często używa się tarczy listkowej (lamelkowej) zamontowanej na szlifierce. Czysta blacha zapewnia prawidłowy przepływ prądu i mocne połączenie elementu wyciągającego z powierzchnią.

Przebieg naprawy

Typowy proces obejmuje:
1. ocenę kształtu i głębokości wgniecenia,
2. oczyszczenie miejsca naprawy,
3. przygrzanie trzpienia, podkładki lub innego elementu,
4. wyciągnięcie blachy młotkiem bezwładnościowym lub wyciągarką,
5. kontrolę kształtu powierzchni,
6. odcięcie lub usunięcie elementów pomocniczych,
7. dalsze przygotowanie do szpachlowania i lakierowania.

Na co uważać?

Podczas wyciągania punktowego trzeba unikać przegrzania blachy i zbyt mocnego wyciągnięcia materiału. Nadmierna siła może spowodować rozciągnięcie blachy, powstanie wybrzuszeń lub konieczność dodatkowego prostowania.

Metoda ta jest bardzo przydatna w blacharstwie, ale wymaga dokładnego przygotowania powierzchni i kontroli siły działania.