Konstrukcja opony określa sposób ułożenia warstw nośnych, czyli kordu, wewnątrz opony. Ma to wpływ na sztywność, nagrzewanie się, przyczepność, komfort jazdy i zachowanie pojazdu podczas hamowania oraz skręcania.
Podstawowe rodzaje konstrukcji
Najczęściej spotykane są:
- opony radialne – kord ułożony jest promieniowo, czyli mniej więcej pod kątem prostym do kierunku toczenia; są obecnie standardem w samochodach osobowych,
- opony diagonalne – warstwy kordu krzyżują się pod kątem; dawniej stosowane częściej, obecnie głównie w niektórych maszynach, pojazdach specjalnych lub starszych konstrukcjach.
Zasada dotycząca jednej osi
Na jednej osi pojazdu nie mogą znajdować się opony o innej konstrukcji, np. jedna radialna i jedna diagonalna. Takie połączenie powodowałoby różne zachowanie kół po lewej i prawej stronie osi.
Może to prowadzić do:
- pogorszenia stabilności jazdy,
- nierównomiernej przyczepności,
- ściągania pojazdu podczas hamowania,
- trudniejszego panowania nad pojazdem w zakręcie,
- nierównomiernego zużycia ogumienia.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
Odpowiedź „opony radialne” lub „opony diagonalne” sama w sobie nie jest błędnym wyposażeniem osi, jeśli obie opony na tej osi są tego samego typu. Niedopuszczalne jest dopiero mieszanie różnych konstrukcji na jednej osi.
Podobnie określenie „opony zimowe” dotyczy przeznaczenia i mieszanki/bieżnika, a nie samej konstrukcji nośnej opony.