Przekładnia główna to element układu napędowego, którego zadaniem jest przeniesienie napędu z wału napędowego lub skrzyni biegów na mechanizm różnicowy i półosie napędowe. W tradycyjnym układzie napędowym znajduje się zwykle w moście napędowym albo w zespole skrzyni biegów z mechanizmem różnicowym.
Główne zadanie
Najważniejszą funkcją przekładni głównej jest zwiększenie momentu obrotowego przekazywanego na koła napędowe. Odbywa się to kosztem zmniejszenia prędkości obrotowej. Dzięki temu pojazd może skutecznie ruszać, przyspieszać i pokonywać opory ruchu.
Przykład: jeżeli przełożenie przekładni głównej wynosi 4:1, to koła obracają się około 4 razy wolniej niż wał wejściowy, ale moment obrotowy przekazywany na koła jest odpowiednio zwiększony.
Budowa
Przekładnia główna składa się najczęściej z:
- koła talerzowego,
- zębnika atakującego,
- obudowy i łożysk,
- często współpracuje bezpośrednio z mechanizmem różnicowym.
W pojazdach z napędem na tylną oś często stosuje się przekładnię stożkową lub hipoidalną, która dodatkowo zmienia kierunek przekazywania napędu.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
- Przekładnia główna zwiększa moment obrotowy przenoszony na koła.
- Mechanizm różnicowy umożliwia kołom jednej osi obracanie się z różnymi prędkościami podczas skrętu.
- Sprzęgło łączy i rozłącza silnik ze skrzynią biegów.
- Wał napędowy przekazuje moment obrotowy, ale sam go nie zwiększa.
W pytaniach egzaminacyjnych, jeśli pojawia się sformułowanie o podwyższeniu momentu obrotowego w tradycyjnym układzie napędowym, poprawną odpowiedzią jest zwykle przekładnia główna.