Gradacja papieru ściernego określa wielkość ziaren ściernych. Im niższa liczba, tym papier jest grubszy i agresywniej zbiera materiał. Im wyższa liczba, tym papier jest drobniejszy i zostawia gładszą powierzchnię.
Przy przygotowaniu uszkodzonego elementu karoserii pod szpachlę lakierniczą stosuje się papier o gradacji nieprzekraczającej P120. Oznacza to, że najczęściej używa się gradacji np. P80, P100 lub P120, zależnie od zakresu uszkodzenia.
Dlaczego nie stosuje się zbyt drobnego papieru?
Szpachla musi mieć dobrą przyczepność do podłoża. Zbyt drobne szlifowanie, np. papierem P240, może nadmiernie wygładzić powierzchnię. Wtedy szpachla ma gorsze warunki do mechanicznego związania się z podłożem.
Typowe zastosowanie gradacji
- P40-P60 – bardzo zgrubne zbieranie materiału, usuwanie starych powłok, rdzy lub nierówności,
- P80-P120 – przygotowanie powierzchni pod szpachlę,
- P180-P240 – obróbka szpachli i przygotowanie pod podkład,
- P320 i wyżej – przygotowanie pod dalsze warstwy lakiernicze.
Najważniejsza zasada egzaminacyjna
Do wygładzania uszkodzonego elementu pod szpachlę stosuje się papier ścierny o gradacji nie większej niż P120. W pytaniu egzaminacyjnym poprawną odpowiedzią będzie więc 120, a nie 240.