Grubość mokrej warstwy
Słownik kwalifikacji MOT.03 - Diagnozowanie i naprawa powłok lakierniczych
Grubość mokrej warstwy to grubość świeżo naniesionego materiału lakierniczego, mierzona zanim powłoka wyschnie lub utwardzi się. W praktyce oznacza się ją często jako WFT od ang. Wet Film Thickness.
Pomiar wykonuje się po to, aby sprawdzić, czy lakier, podkład lub inny materiał powłokowy został nałożony w ilości zgodnej z kartą techniczną produktu.
Czym mierzy się mokrą warstwę?
Do pomiaru stosuje się najczęściej grzebień pomiarowy. Jest to prosta płytka z zębami o różnej wysokości. Przykłada się ją prostopadle do świeżej powłoki, a wynik odczytuje na podstawie ostatniego zęba zabrudzonego lakierem i pierwszego suchego zęba.
Dlaczego pomiar jest ważny?
Prawidłowa grubość mokrej warstwy wpływa na:
- końcową grubość suchej powłoki,
- odporność mechaniczną i chemiczną lakieru,
- czas schnięcia,
- wygląd powierzchni,
- ryzyko wad, np. zacieków, marszczenia lub słabego krycia.
Mokra a sucha warstwa
Mokra warstwa jest grubsza niż warstwa po wyschnięciu, ponieważ podczas schnięcia odparowują rozpuszczalniki lub woda. Końcowa grubość suchej powłoki zależy od zawartości części stałych w materiale lakierniczym.
Przykład praktyczny
Jeżeli karta techniczna wymaga określonej grubości mokrej warstwy, lakiernik powinien sprawdzić ją bezpośrednio po aplikacji. Pozwala to szybko skorygować technikę natrysku, zanim powłoka wyschnie.