Lakiery proszkowe

Słownik kwalifikacji MOT.03 - Diagnozowanie i naprawa powłok lakierniczych

Lakiery proszkowe to materiały powłokowe występujące w postaci suchego proszku, bez klasycznego rozpuszczalnika. Nakłada się je najczęściej metodą natrysku elektrostatycznego, a następnie utwardza w podwyższonej temperaturze.

Zasada aplikacji

Cząstki proszku są elektrycznie ładowane i przyciągane do uziemionego elementu. Po naniesieniu element trafia do pieca, gdzie proszek topi się, rozpływa po powierzchni i tworzy zwartą powłokę.

Typowe temperatury utwardzania wynoszą około 160-180°C, choć dokładne wartości zależą od rodzaju proszku i zaleceń producenta.

Cechy lakierów proszkowych

Do najważniejszych zalet należą:

  • wysoka odporność mechaniczna,
  • dobra odporność na uderzenia piasku i drobnych kamieni,
  • brak lub bardzo mała ilość rozpuszczalników,
  • mniejsza ilość odpadów niż przy wielu lakierach ciekłych,
  • możliwość odzysku części nienaniesionego proszku,
  • dobra trwałość powłoki.

Jakość powłoki

Nieprawdziwe jest stwierdzenie, że lakiery proszkowe nie zapewniają gładkich, rozlanych powłok. Prawidłowo dobrany i utwardzony lakier proszkowy może utworzyć równą, gładką i estetyczną powierzchnię.

Wady takie jak chropowatość, skórka pomarańczowa, niedostateczne rozlanie lub nierówna struktura mogą wynikać z błędów technologicznych, np. niewłaściwej temperatury wygrzewania, zbyt krótkiego czasu utwardzania, złego przygotowania podłoża albo nieprawidłowej aplikacji.