Odspajanie powłoki lakierniczej

Słownik kwalifikacji MOT.03 - Diagnozowanie i naprawa powłok lakierniczych

Odspajanie powłoki lakierniczej to wada polegająca na utracie połączenia między warstwami lakieru albo między powłoką a podłożem. Może objawiać się łuszczeniem, odchodzeniem płatami, pęcherzami lub miejscowym unoszeniem się lakieru.

Najczęstsze przyczyny

Do odspajania dochodzi zwykle wtedy, gdy warstwy nie mają odpowiedniej przyczepności lub w powłoce powstają naprężenia. Przyczynami mogą być:

  • źle oczyszczone lub odtłuszczone podłoże,
  • niedostateczne zmatowienie starej powłoki,
  • niewłaściwa grubość warstwy izolacyjnej,
  • zbyt gruba wcześniejsza warstwa lakieru,
  • uwięzienie rozpuszczalników między warstwami,
  • nieprawidłowe czasy odparowania i suszenia,
  • nadmierne przesuszenie warstwy w systemie mokro na mokro.

Dlaczego zbyt cienka wcześniejsza warstwa lakieru nie jest typową przyczyną?

Zbyt cienka warstwa może powodować słabe krycie, nierówny kolor lub mniejszą odporność powłoki, ale sama w sobie nie powoduje typowego odspajania. W pytaniach egzaminacyjnych należy odróżniać ją od zbyt grubej warstwy, która może zatrzymywać rozpuszczalniki i wywoływać naprężenia prowadzące do odchodzenia powłoki.

Jak zapobiegać odspajaniu?

Najważniejsze jest przestrzeganie technologii producenta materiałów lakierniczych:

  • dokładne mycie, odtłuszczanie i matowanie podłoża,
  • stosowanie właściwego podkładu lub warstwy izolacyjnej,
  • nakładanie warstw o zalecanej grubości,
  • zachowanie czasów odparowania,
  • unikanie lakierowania na zbyt suchą lub zanieczyszczoną warstwę.

Odspajanie jest wadą poważną, ponieważ zwykle wymaga usunięcia uszkodzonych warstw i ponownego wykonania naprawy.