Szlifowanie ręczne na mokro stosuje się do miejscowej poprawy powłoki po nałożeniu i utwardzeniu lakieru. Metoda ta pozwala delikatnie usunąć drobne wady powierzchni bez nadmiernego nagrzewania i agresywnego zbierania materiału.
Kiedy się je stosuje?
Najczęściej przy usuwaniu lub zmniejszaniu takich wad jak:
- drobne wtrącenia pyłu,
- niewielkie zacieki,
- miejscowe nierówności lakieru,
- skórka pomarańczowa,
- drobne ślady po naprawie lakierniczej.
Dlaczego „na mokro”?
Woda pełni funkcję chłodzącą i wypłukującą. Ogranicza zapychanie papieru ściernego, zmniejsza ryzyko głębokich rys i pozwala lepiej kontrolować proces. Szlifowanie wykonuje się zwykle bardzo drobnymi gradacjami, np. P1500, P2000, P2500 lub P3000, zależnie od rodzaju wady i dalszej obróbki.
Dlaczego ręcznie?
Ręczna szlifierka lub klocek ścierny daje większą kontrolę nad naciskiem i miejscem pracy. Jest to ważne, ponieważ świeża lub cienka powłoka lakiernicza może zostać łatwo przeszlifowana, szczególnie na krawędziach i przetłoczeniach.
Co po szlifowaniu?
Po szlifowaniu na mokro powierzchnia jest matowa. Aby przywrócić połysk, wykonuje się polerowanie pastą polerską, a następnie ewentualne wykończenie pastą drobnoziarnistą lub mleczkiem wykańczającym.
Ważne zasady
- nie szlifować przed pełnym utwardzeniem lakieru,
- unikać nadmiernego nacisku,
- szczególnie uważać na krawędzie,
- regularnie kontrolować efekt pracy,
- po szlifowaniu dokładnie oczyścić i osuszyć powierzchnię.