Cewka zapłonowa jest elementem układu zapłonowego, którego zadaniem jest zamiana niskiego napięcia instalacji pojazdu na wysokie napięcie potrzebne do przeskoku iskry na świecy zapłonowej. Działa jak transformator i składa się z uzwojenia pierwotnego oraz uzwojenia wtórnego nawiniętych na wspólnym rdzeniu.
Budowa i zasada działania
- uzwojenie pierwotne ma małą liczbę zwojów i niską rezystancję,
- uzwojenie wtórne ma znacznie więcej zwojów i wyższą rezystancję,
- po przerwaniu przepływu prądu w uzwojeniu pierwotnym powstaje zmienne pole magnetyczne,
- w uzwojeniu wtórnym indukuje się wysokie napięcie kierowane do świecy zapłonowej.
W danych technicznych cewki często podaje się rezystancję obu uzwojeń. Typowe wartości to:
- uzwojenie pierwotne: kilka omów,
- uzwojenie wtórne: od kilkudziesięciu omów do kilku kiloohmów, zależnie od konstrukcji.
Dlatego informacja o rezystancji 3 Ω uzwojenia pierwotnego i 70 Ω uzwojenia wtórnego wskazuje na cewkę zapłonową.
Jak odróżnić od innych elementów?
- świeca zapłonowa nie ma uzwojeń pierwotnego i wtórnego,
- czujnik temperatury zmienia rezystancję wraz z temperaturą, ale nie ma dwóch uzwojeń,
- czujnik ciśnienia paliwa jest czujnikiem pomiarowym, a nie transformatorem wysokiego napięcia.
Znaczenie diagnostyczne
Pomiar rezystancji uzwojeń jest prostą metodą sprawdzenia stanu cewki. Uszkodzenie może objawiać się:
- brakiem iskry,
- wypadaniem zapłonów,
- trudnym rozruchem,
- nierówną pracą silnika.
Podsumowanie
Jeżeli w specyfikacji występują uzwojenie pierwotne i wtórne oraz podane są ich rezystancje, chodzi o cewkę zapłonową. To charakterystyczna cecha tego elementu instalacji elektrycznej pojazdu.