Czym jest elektroniczny układ zapłonowy?
Elektroniczny układ zapłonowy to układ w silniku o zapłonie iskrowym, którego zadaniem jest wytworzenie i przekazanie wysokiego napięcia do świec zapłonowych we właściwym momencie pracy silnika. W porównaniu z rozwiązaniami starszego typu pracuje dokładniej, pewniej i wymaga mniej regulacji.
Podstawowe elementy
Do typowych elementów elektronicznego układu zapłonowego należą:
- akumulator,
- cewka zapłonowa,
- moduł zapłonowy,
- czujnik położenia wału lub aparatu zapłonowego,
- przewody wysokiego napięcia,
- świece zapłonowe.
Zasada działania
Układ steruje przepływem prądu w uzwojeniu pierwotnym cewki zapłonowej. W odpowiednim momencie następuje gwałtowne przerwanie obwodu, co powoduje powstanie wysokiego napięcia w uzwojeniu wtórnym. Napięcie to trafia do świecy zapłonowej i wywołuje przeskok iskry.
Zagrożenia podczas obsługi
Podczas diagnozowania układu zapłonowego należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ występują w nim napięcia groźne dla człowieka. Niebezpieczne mogą być zwłaszcza:
- przewody wysokiego napięcia,
- zaciski cewki zapłonowej,
- elementy podłączane do układu podczas pomiarów.
Zasady bezpieczeństwa:
- wyłączyć zapłon przed podłączaniem przyrządów,
- w razie potrzeby odłączyć akumulator,
- nie dotykać przewodów WN podczas pracy silnika,
- używać sprawnych, izolowanych narzędzi.
Znaczenie egzaminacyjne
W zadaniach MOT.05 często sprawdzana jest umiejętność rozpoznania, że układ zapłonowy to obszar podwyższonego ryzyka porażenia. Dlatego czynności takie jak podłączanie lampy stroboskopowej wymagają wcześniejszego wyłączenia zapłonu lub odłączenia akumulatora.