Moc użyteczna silnika
Słownik kwalifikacji MOT.05 - Obsługa, diagnozowanie oraz naprawa pojazdów samochodowych
Moc użyteczna silnika to moc oddawana przez silnik na zewnątrz, czyli dostępna na końcówce napędowej wału korbowego. W pytaniach egzaminacyjnych jest to najważniejsze rozróżnienie: nie mierzy się jej na wale rozrządu, w przekładni głównej ani na kołach pojazdu.
Gdzie dokonuje się pomiaru?
Pomiar mocy użytecznej wykonuje się na wyjściu silnika, czyli na końcu wału korbowego, do którego może być podłączone sprzęgło lub urządzenie pomiarowe. W praktyce silnik może być badany na hamowni silnikowej, która obciąża wał korbowy i mierzy moment obrotowy oraz prędkość obrotową.
Zależność mocy od momentu
Moc oblicza się na podstawie momentu obrotowego i prędkości obrotowej:
- moment obrotowy określa zdolność silnika do wykonywania pracy obrotowej,
- prędkość obrotowa określa, jak szybko wał korbowy się obraca,
- moc jest wynikiem połączenia tych dwóch wielkości.
W uproszczeniu:
P [kW] = M [Nm] × n [obr/min] / 9550
Moc silnika a moc na kołach
Moc mierzona na kołach napędzanych jest mniejsza, ponieważ obejmuje straty w układzie napędowym, np. w sprzęgle, skrzyni biegów, wałach napędowych i przekładni głównej. Dlatego moc użyteczna silnika odnosi się do samego silnika, a nie do całego pojazdu.
Zapamiętaj
Na egzaminie MOT.05 poprawna odpowiedź brzmi: moc użyteczną silnika mierzy się na końcówce napędowej wału korbowego.