Płaskość kadłuba silnika
Słownik kwalifikacji MOT.05 - Obsługa, diagnozowanie oraz naprawa pojazdów samochodowych
Płaskość kadłuba silnika to zgodność górnej powierzchni bloku silnika z idealną płaszczyzną. Jest to szczególnie ważne w miejscu styku kadłuba z głowicą, ponieważ między tymi elementami pracuje uszczelka pod głowicą.
Po co sprawdza się płaskość?
Kontrola płaskości pozwala wykryć odkształcenia powierzchni po przegrzaniu silnika, niewłaściwym dokręceniu głowicy albo zużyciu eksploatacyjnym. Zbyt duże nierówności mogą powodować:
- przedmuchy spod uszczelki głowicy,
- mieszanie się oleju z płynem chłodzącym,
- spadek ciśnienia sprężania,
- przegrzewanie silnika,
- nieszczelność komór spalania.
Jak wykonuje się pomiar?
Do kontroli używa się najczęściej liniału krawędziowego oraz szczelinomierza. Liniał przykłada się do powierzchni kadłuba w kilku kierunkach: wzdłuż, wszerz oraz po przekątnych. Następnie sprawdza się, czy pomiędzy liniał a powierzchnię można wsunąć listek szczelinomierza.
Ocena wyniku
Jeżeli największa zmierzona szczelina przekracza wartość dopuszczalną podaną przez producenta, powierzchnia kadłuba wymaga naprawy, np. planowania. Nie wolno oceniać płaskości „na oko”, ponieważ nawet niewielkie odchyłki mogą spowodować poważne problemy ze szczelnością silnika.
W egzaminie
Rysunek z liniałem położonym na górnej powierzchni kadłuba i szczelinomierzem wsuwanym pod liniał oznacza pomiar płaskości kadłuba, a nie długości, wysokości śrub ani wzajemnego położenia śrub.