Odlewanie półciągłe
Słownik kwalifikacji MTL.03 - Eksploatacja maszyn i urządzeń przemysłu metalurgicznego
Odlewanie półciągłe to metoda odlewania ciekłego metalu, w której metal krzepnie w chłodzonym krystalizatorze, a powstający wlewek jest stopniowo wyciągany, najczęściej pionowo w dół. Proces nie tworzy nieskończenie długiego pasma, lecz odcinki o określonej długości, dlatego nazywa się go półciągłym.
Zasada procesu
Ciekły metal doprowadza się z kadzi lub zbiornika pośredniego do krystalizatora. Ścianki krystalizatora są intensywnie chłodzone wodą, dzięki czemu przy powierzchni metalu tworzy się skorupa zakrzepłego metalu. Wlewek jest następnie opuszczany lub wyciągany z krystalizatora, a dalsze krzepnięcie zachodzi podczas chłodzenia wtórnego.
Cechy charakterystyczne
- obecność chłodzonego krystalizatora,
- pionowe lub ukośne wyciąganie wlewka,
- otrzymywanie wlewków o ograniczonej długości,
- proces bardziej wydajny niż tradycyjne odlewanie do wlewnic,
- dobra jednorodność struktury i mniejsze straty metalu.
Zastosowanie
Metoda jest często stosowana do odlewania wlewków z metali nieżelaznych, np. aluminium, miedzi i ich stopów. Otrzymane wlewki mogą mieć przekrój okrągły, kwadratowy, prostokątny lub wielokątny i są później przeznaczane do walcowania, kucia, wyciskania albo dalszej obróbki plastycznej.
Jak rozpoznać na schemacie?
Na rysunkach egzaminacyjnych odlewanie półciągłe zwykle pokazuje kadź z ciekłym metalem, krystalizator chłodzony wodą oraz wlewek wysuwany pionowo w dół. To odróżnia tę metodę od odlewania do wlewnicy z góry, gdzie metal po prostu wypełnia nieruchomą formę.