Piec anodowy
Słownik kwalifikacji MTL.03 - Eksploatacja maszyn i urządzeń przemysłu metalurgicznego
Piec anodowy jest stosowany w metalurgii miedzi do rafinacji ogniowej miedzi konwertorowej, zwanej też miedzią blister, oraz do przygotowania miedzi do odlewania anod. Anody trafiają następnie do rafinacji elektrolitycznej.
Do czego służy?
Piec anodowy nie jest podstawowym urządzeniem do wytopu koncentratu miedzi. Jego zadaniem jest poprawa jakości ciekłej miedzi przez usunięcie części zanieczyszczeń oraz regulację zawartości tlenu.
W piecu anodowym prowadzi się zwykle:
- utlenianie zanieczyszczeń,
- usuwanie produktów reakcji do żużla lub gazów,
- redukcję, czyli obniżenie zawartości tlenu w miedzi,
- przygotowanie metalu do odlewania anod.
Piec anodowy obrotowy i stacjonarny
Piec anodowy może być:
- obrotowy – ma możliwość obracania kadłuba, co ułatwia mieszanie kąpieli i prowadzenie procesu,
- stacjonarny – nieruchomy, z palnikami i otworami technologicznymi.
Jak odróżnić od pieca zawiesinowego?
Na schemacie pieca anodowego nie powinien dominować szyb reakcyjny do wprowadzania pyłowego koncentratu w strumieniu tlenu. Piec anodowy wiąże się z etapem rafinacji ciekłej miedzi, a piec zawiesinowy z intensywnym wytopem koncentratu siarczkowego.
Znaczenie w ciągu technologicznym
Piec anodowy znajduje się na późniejszym etapie produkcji miedzi niż piec zawiesinowy. Najpierw uzyskuje się produkty hutnicze z koncentratu, a dopiero później prowadzi rafinację i odlewanie anod.