Piec zawiesinowy
Słownik kwalifikacji MTL.03 - Eksploatacja maszyn i urządzeń przemysłu metalurgicznego
Piec zawiesinowy to piec stosowany w metalurgii miedzi głównie do szybkiego przetopu suchych koncentratów siarczkowych. W pytaniach egzaminacyjnych jest często rozpoznawany po schemacie z szybem reakcyjnym, częścią osadczą oraz kanałem odprowadzania gazów.
Zasada działania
Do pieca wprowadza się drobno zmielony i wysuszony koncentrat miedzi, topniki oraz powietrze wzbogacone w tlen. Materiał nie leży od razu na dnie pieca, lecz przez krótki czas znajduje się w strumieniu gazów jako zawiesina pyłowo-gazowa. W tym czasie zachodzą intensywne reakcje utleniania siarki i żelaza, które wydzielają dużo ciepła.
Główne elementy pieca
- szyb reakcyjny – miejsce wprowadzania koncentratu i tlenu,
- część osadcza / odstojnik – tu zbierają się ciekłe produkty procesu,
- wylot gazów procesowych – odprowadza gazy bogate w SO₂,
- spust kamienia miedziowego i żużla.
Jak rozpoznać na schemacie?
Piec zawiesinowy ma zwykle układ z pionowym szybem reakcyjnym i poziomą częścią, w której rozdzielają się ciekłe fazy. Nie jest to piec anodowy, ponieważ nie służy przede wszystkim do rafinacji miedzi blister na miedź anodową, ale do etapu wytopu koncentratu.
Znaczenie technologiczne
Piec zawiesinowy umożliwia wysoką wydajność, dobre wykorzystanie ciepła reakcji oraz otrzymanie gazów o dużej zawartości SO₂, które można wykorzystać do produkcji kwasu siarkowego.