Wyciskanie przeciwbieżne
Słownik kwalifikacji MTL.03 - Eksploatacja maszyn i urządzeń przemysłu metalurgicznego
Wyciskanie przeciwbieżne to metoda obróbki plastycznej, w której metal płynie w kierunku przeciwnym do ruchu stempla. Materiał umieszcza się w matrycy, a nacisk stempla powoduje jego wypływanie ku górze, wokół narzędzia.
Zastosowanie
Metodę stosuje się do wykonywania elementów osiowosymetrycznych, zwłaszcza:
- tulei grubościennych,
- kubków i pojemników metalowych,
- tulei z dnem,
- półwyrobów o dużej dokładności wymiarowej.
W pytaniach egzaminacyjnych wyciskanie przeciwbieżne rozpoznaje się po wyrobie o kształcie grubościennej tulei lub kubka, często z zamkniętym dnem i dużą wysokością.
Dlaczego ta metoda pasuje do tulei grubościennych?
Podczas wyciskania przeciwbieżnego można uzyskać dużą zmianę kształtu wsadu przy korzystnym stanie naprężeń. Materiał jest silnie ściskany, co ogranicza ryzyko pękania i pozwala wykonywać elementy masywne, grubościenne oraz dokładne wymiarowo.
Różnica względem innych metod
- Walcowanie pielgrzymowe służy głównie do produkcji rur bez szwu, a nie tulei z dnem.
- Kucie na kuźniarce stosuje się np. do spęczania i kształtowania prętów.
- Kucie na prasie śrubowej nadaje się do odkuwek matrycowych, ale nie jest typową metodą uzyskiwania głębokich tulei grubościennych.
Zapamiętaj
Jeżeli wyrób ma postać stalowej, grubościennej tulei lub kubka, właściwą metodą wykonania jest najczęściej wyciskanie przeciwbieżne.