Metoda Straube-Pfeifera
Słownik kwalifikacji MTL.04 - Organizacja i nadzorowanie procesu odlewniczego
Metoda Straube-Pfeifera służy do oceny zagazowania ciekłego metalu, szczególnie w stopach, w których rozpuszczone gazy mogą powodować porowatość odlewów.
Na czym polega metoda?
Badanie polega na pobraniu standardowej próbki ciekłego metalu i doprowadzeniu do jej krzepnięcia przy silnie obniżonym ciśnieniu. W warunkach podciśnienia gazy rozpuszczone w metalu łatwiej wydzielają się w postaci pęcherzy. Powoduje to powstawanie porowatości, a więc zmniejszenie gęstości zakrzepłej próbki.
W ujęciu egzaminacyjnym metoda Straube-Pfeifera polega na ocenie gęstości standardowej próbki zakrzepłej przy obniżonym ciśnieniu około 0,008 kPa.
Co oznacza wynik?
- większa porowatość próbki oznacza większe zagazowanie metalu,
- mniejsza gęstość próbki wskazuje na większą ilość wydzielonych gazów,
- próbka bardziej zwarta i o większej gęstości świadczy o lepszej jakości ciekłego metalu.
Dlaczego stosuje się obniżone ciśnienie?
Podciśnienie sprzyja ujawnieniu gazów obecnych w ciekłym metalu. Dzięki temu można szybciej ocenić, czy metal wymaga dodatkowego odgazowania przed zalaniem form.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
Metody Straube-Pfeifera nie należy mylić z metodami polegającymi wyłącznie na obserwacji pierwszego pęcherza, liczeniu nakłuć na powierzchni próbki albo pomiarze pustej przestrzeni w odlewie stożkowym. Kluczowe jest tu krzepnięcie próbki pod obniżonym ciśnieniem i ocena jej gęstości.