Hartowanie na wskroś
Słownik kwalifikacji MTL.05 - Organizacja i prowadzenie procesów metalurgicznych
Czym jest hartowanie na wskroś?
Hartowanie na wskroś to odmiana hartowania, w której przemiana strukturalna zachodzi w całym przekroju obrabianego elementu, a nie tylko przy powierzchni. Celem jest uzyskanie wysokiej twardości i wytrzymałości w całej objętości przedmiotu.
Proces polega na nagrzaniu stali do odpowiedniej temperatury, wygrzaniu jej, a następnie szybkim chłodzeniu, najczęściej w wodzie, oleju, powietrzu lub specjalnym ośrodku chłodzącym. Dobór ośrodka zależy od gatunku stali, wymiarów elementu i wymaganych własności.
Cechy hartowania na wskroś
- obejmuje cały przekrój przedmiotu,
- zwiększa twardość i wytrzymałość,
- powoduje powstawanie naprężeń hartowniczych,
- zwykle wymaga późniejszego odpuszczania,
- jest stosowane m.in. przy odkuwkach, wałach, narzędziach i elementach maszyn.
Różnica względem hartowania powierzchniowego
W hartowaniu powierzchniowym utwardzana jest tylko warstwa zewnętrzna, a rdzeń pozostaje bardziej ciągliwy. W hartowaniu na wskroś dąży się do tego, aby utwardzony był cały przekrój elementu.
Znaczenie egzaminacyjne
Jeśli pytanie dotyczy ulepszania cieplnego odkuwek stalowych, odpowiedzi z hartowaniem powierzchniowym należy traktować ostrożnie. Dla odkuwek wymagających zmian w całej objętości właściwe jest hartowanie na wskroś, po którym wykonuje się odpuszczanie.