Styl linearny we florystyce
Słownik kwalifikacji OGR.01 - Wykonywanie kompozycji florystycznych
Styl linearny to sposób komponowania, w którym najważniejszą rolę odgrywa linia: kierunek wzrostu, przebieg łodyg, gałęzi, liści lub kwiatostanów. Kompozycja nie musi być gęsta ani bogata materiałowo. Często działa dzięki oszczędności formy i wyraźnemu rysunkowi przestrzennemu.
Cechy stylu linearnego
- dominują długie, smukłe elementy roślinne,
- widoczny jest kierunek: pion, skos, łuk, poziom,
- przestrzeń między elementami jest ważna i celowo pozostawiona,
- forma bywa asymetryczna,
- ilość materiału roślinnego jest zwykle ograniczona.
Materiał roślinny
Do kompozycji linearnych często wykorzystuje się rośliny o wyrazistym pokroju, np. trawy, gałęzie, kosaćce, strelicje, anturium, gloriozy, pędy wierzbowe lub długie liście.
Jak rozpoznać na egzaminie?
Jeżeli w kompozycji wzrok prowadzą przede wszystkim linie łodyg i gałęzi, a nie masa kwiatów ani naturalne środowisko wzrostu, można podejrzewać styl linearny. W odróżnieniu od stylu wegetatywnego nie chodzi tu o odtworzenie fragmentu natury, lecz o świadome zaakcentowanie przebiegu linii.