Technika klejenia we florystyce

Słownik kwalifikacji OGR.01 - Wykonywanie kompozycji florystycznych

Technika klejenia polega na mocowaniu materiału roślinnego lub dekoracyjnego za pomocą kleju florystycznego, najczęściej kleju na gorąco albo kleju silikonowego. Stosuje się ją szczególnie wtedy, gdy elementy są lekkie, suche, kruche lub trudne do osadzenia w gąbce florystycznej.

Kiedy stosuje się klejenie?

Klejenie jest typowe dla kompozycji wykonywanych z:
- suszonego materiału roślinnego, np. traw, szyszek, kwiatostanów, owocostanów,
- materiału sztucznego,
- drobnych elementów dekoracyjnych,
- kompozycji w naczyniach, koszach, wiankach i stroikach.

W pytaniu egzaminacyjnym kompozycja z suszonego materiału roślinnego umieszczona jest w koszu z wikliny. W takim przypadku właściwa jest technika klejenia, ponieważ suche elementy można stabilnie przymocować do podłoża, konstrukcji lub suchej gąbki.

Dlaczego nie drutowanie, woskowanie ani watowanie?

  • Drutowanie służy głównie do wzmacniania, przedłużania lub formowania łodyg i liści.
  • Woskowanie zabezpiecza wybrane rośliny lub nadaje im efekt dekoracyjny.
  • Watowanie stosuje się m.in. przy zabezpieczaniu wilgocią krótkich łodyg, np. w bukietach lub przypinkach.

Najważniejsza zasada egzaminacyjna

Jeżeli kompozycja jest wykonywana z materiału suszonego i ma być trwale umieszczona w koszu, wianku, stroiku lub dekoracji przestrzennej, najczęściej wybiera się technikę klejenia.