Technika watowania we florystyce
Słownik kwalifikacji OGR.01 - Wykonywanie kompozycji florystycznych
Watowanie to technika zabezpieczania roślin przed szybkim więdnięciem przez owinięcie końcówki łodygi lub miejsca cięcia wilgotną watą, ligniną albo innym chłonnym materiałem. Następnie całość zabezpiecza się najczęściej taśmą florystyczną, aby wilgoć utrzymywała się przy roślinie.
Kiedy stosuje się watowanie?
Watowanie wykorzystuje się przede wszystkim wtedy, gdy kwiaty nie są umieszczone bezpośrednio w wodzie ani w gąbce florystycznej. Dotyczy to m.in.:
- wiązanek ślubnych wykonywanych na drutach,
- bukietów kaskadowych i w formie kropli,
- korsarzy, przypinek i dekoracji do włosów,
- kompozycji, w których łodygi są skracane lub zastępowane drutem.
Połączenie z drutowaniem
W klasycznych wiązankach ślubnych, zwłaszcza w formie kropli, często stosuje się drutowanie i watowanie. Drutowanie pozwala nadać roślinom pożądany kierunek, lekkość i kształt, a watowanie zapewnia im dostęp do wilgoci.
Na co uważać?
- wata powinna być wilgotna, ale nie ociekająca wodą,
- miejsce watowania musi być dokładnie owinięte taśmą,
- technika powinna być wykonana estetycznie, aby elementy techniczne nie były widoczne,
- nie należy zgniatać delikatnych łodyg i kwiatów.
Egzaminacyjnie
Jeśli pytanie dotyczy bukietu ślubnego w formie kropli, poprawną techniką jest zwykle drutowanie i watowanie, ponieważ taka forma wymaga nadania kierunku poszczególnym elementom oraz zabezpieczenia ich przed utratą wody.