Przejdź do głównej treści

Wiązanka wiedeńska

Słownik kwalifikacji OGR.01 - Wykonywanie kompozycji florystycznych

Wiązanka wiedeńska to rodzaj wiązanki florystycznej, której układ roślin tworzy formę trójkąta prostokątnego. Jest to najważniejsza cecha rozpoznawcza tego typu kompozycji i częsty element pytań egzaminacyjnych z florystyki.

Forma kompozycji

W wiązance wiedeńskiej rośliny układa się tak, aby całość miała wyraźny zarys asymetryczny. Jeden bok kompozycji jest zwykle mocniej wydłużony, drugi krótszy, a układ przypomina trójkąt z kątem prostym.

Nie jest to forma:
- koła,
- rombu,
- trójkąta równobocznego.

Poprawne skojarzenie egzaminacyjne brzmi: wiązanka wiedeńska = trójkąt prostokątny.

Cechy wiązanki wiedeńskiej

  • ma układ asymetryczny,
  • opiera się na wyraźnej linii konstrukcyjnej,
  • posiada formę trójkąta prostokątnego,
  • wymaga zachowania proporcji między dłuższym i krótszym bokiem,
  • może wykorzystywać materiał roślinny o zróżnicowanej długości pędów.

Znaczenie w praktyce florystycznej

Wiązanka wiedeńska wymaga świadomego prowadzenia linii kompozycji. Florysta powinien dobrać rośliny tak, aby nie zaburzyć charakterystycznego kształtu. Dłuższe pędy podkreślają kierunek kompozycji, a krótsze wypełniają jej podstawę.

Jak zapamiętać?

Najprostsza reguła do egzaminu: wiedeńska nie jest okrągła ani symetryczna — tworzy trójkąt prostokątny.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja