Bulwy krokusa
Słownik kwalifikacji OGR.02 - Zakładanie i prowadzenie upraw ogrodniczych
Bulwy krokusa to podziemne organy spichrzowe, z których wyrastają liście i kwiaty krokusów. W praktyce ogrodniczej bywają nazywane cebulkami, ale botanicznie są to najczęściej bulwy pędowe / bulwocebule okryte suchymi łuskami.
Jak je rozpoznać?
Bulwy krokusa są zwykle:
- małe, kuliste lub lekko spłaszczone,
- pokryte cienką, suchą, brązową okrywą,
- zwarte, bez wyraźnych mięsistych łusek widocznych jak u cebul lilii,
- często mają widoczny wierzchołek wzrostu i resztki korzeni u podstawy.
Na ilustracjach egzaminacyjnych bulwy krokusa często występują w dużej liczbie, są drobne i podobnej wielkości.
Różnica między bulwą krokusa a cebulą tulipana
Cebula tulipana jest zwykle większa, bardziej jajowata i wyraźnie cebulowa, z łuskami spichrzowymi wewnątrz. Bulwa krokusa jest mniejsza, bardziej zbita i nie ma typowej budowy cebuli z mięsistymi łuskami.
Sadzenie krokusów
Krokusy kwitnące wiosną sadzi się najczęściej jesienią, zwykle od września do października. Umieszcza się je w glebie na głębokości około 5–8 cm, zależnie od wielkości bulwy i rodzaju gleby.
Znaczenie w ogrodnictwie
Bulwy krokusa służą do rozmnażania wegetatywnego i zakładania nasadzeń ozdobnych. Krokusy są cenione jako jedne z pierwszych roślin kwitnących wiosną, stosowane na rabatach, trawnikach, w parkach i ogrodach przydomowych.