Groszek pachnący
Słownik kwalifikacji OGR.02 - Zakładanie i prowadzenie upraw ogrodniczych
Groszek pachnący (Lathyrus odoratus) to jednoroczna roślina ozdobna z rodziny bobowatych. Uprawia się go głównie dla dekoracyjnych, silnie pachnących kwiatów oraz delikatnego, pnącego pokroju.
Cechy rozpoznawcze
- pędy wiotkie, pnące, wymagające podpór,
- liście złożone, zakończone wąsami czepnymi,
- kwiaty motylkowe, podobne do kwiatów grochu,
- barwy kwiatów: biała, różowa, czerwona, fioletowa, niebieskawa,
- intensywny, przyjemny zapach kwiatów.
W pytaniach egzaminacyjnych groszek pachnący można rozpoznać po połączeniu dwóch cech: pnących pędów z wąsami czepnymi oraz motylkowych kwiatów.
Uprawa
Groszek pachnący najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, w glebie żyznej, próchnicznej i umiarkowanie wilgotnej. Nasiona wysiewa się zwykle wprost do gruntu wczesną wiosną. Roślina wymaga podpór, np. siatki, tyczek lub kratki.
Zastosowanie
Groszek pachnący stosuje się do obsadzania ogrodzeń, pergoli, krat i balkonów. Nadaje się również na kwiat cięty. Regularne usuwanie przekwitłych kwiatów przedłuża kwitnienie.