Nasadzenia parkowe

Nasadzenia parkowe to kompozycje drzew, krzewów i bylin stosowane na terenach zieleni publicznej, takich jak parki, skwery, zieleńce czy duże założenia krajobrazowe. Dobiera się do nich rośliny trwałe, odporne na warunki miejskie i atrakcyjne dekoracyjnie przez większą część roku.

Cechy roślin do parków

W parkach można stosować gatunki, które mają wyraziste cechy ozdobne, ale nie zawsze są odpowiednie do miejsc przeznaczonych dla małych dzieci. Ważne są m.in.:

• odporność na suszę, mróz i zanieczyszczenia,
• dekoracyjne owoce, liście, kwiaty lub pokrój,
• możliwość tworzenia grup krzewów, żywopłotów i osłon,
• niewielkie wymagania pielęgnacyjne,
• przydatność dla ptaków i owadów.

Przykłady gatunków

Do nasadzeń parkowych nadają się m.in.:

• róża dzika – ma kolce, ozdobne owoce i jest odporna na trudne warunki,
• berberys – tworzy cierniste krzewy, ma dekoracyjne liście i owoce,
• cis – dobrze znosi cięcie i cień, ale jest rośliną trującą,
• sumak octowiec – ma charakterystyczny pokrój i intensywne jesienne przebarwienia, lecz może tworzyć odrosty.

Dlaczego nie do szkół i przedszkoli?

Rośliny kolczaste, cierniste, trujące lub silnie odrastające nie są najlepszym wyborem do nasadzeń przedszkolnych, żłobkowych i szkolnych. W takich miejscach priorytetem jest bezpieczeństwo dzieci. W parkach można je stosować, ale należy odpowiednio dobrać lokalizację i zachować zasady pielęgnacji.