Piwonia
Słownik kwalifikacji OGR.02 - Zakładanie i prowadzenie upraw ogrodniczych
Piwonia (Paeonia) to wieloletnia roślina ozdobna uprawiana głównie dla dużych, efektownych kwiatów. W ogrodnictwie najczęściej spotyka się piwonie bylinowe, które co roku zamierają na zimę w części nadziemnej, a wiosną odrastają z karpy.
Cechy rozpoznawcze
Piwonię można rozpoznać po:
- dużych, często pełnych lub półpełnych kwiatach,
- kwiatach w barwach: różowej, czerwonej, białej, kremowej lub bordowej,
- sztywnych pędach wyrastających kępą,
- dużych, ciemnozielonych, podzielonych liściach,
- pokroju zwartej byliny rabatowej.
Kwiaty piwonii są kuliste lub miseczkowate, często bardzo dekoracyjne. U odmian pełnych liczne płatki tworzą gęsty kwiat, co odróżnia ją np. od jeżówki czy naparstnicy.
Uprawa
Piwonie najlepiej rosną na stanowiskach:
- słonecznych lub lekko półcienistych,
- osłoniętych od silnego wiatru,
- z glebą żyzną, próchniczną i umiarkowanie wilgotną.
Nie lubią częstego przesadzania. Sadzi się je płytko, ponieważ zbyt głębokie posadzenie może ograniczyć kwitnienie.
Zastosowanie
Piwonie wykorzystuje się na rabatach bylinowych, w ogrodach przydomowych i parkach. Nadają się także na kwiat cięty, ponieważ ich duże kwiaty są trwałe i dekoracyjne w wazonie.
Ważne w rozpoznawaniu
W pytaniach egzaminacyjnych piwonia często jest przedstawiana jako kępa rośliny z dużymi, pełnymi, różowymi lub czerwonymi kwiatami. To odróżnia ją od ostróżki o wysokich kwiatostanach, naparstnicy o dzwonkowatych kwiatach oraz jeżówki z charakterystycznym wypukłym środkiem.