Przędziorki
Słownik kwalifikacji OGR.02 - Zakładanie i prowadzenie upraw ogrodniczych
Przędziorki to drobne roztocza zaliczane do groźnych szkodników wielu roślin ogrodniczych. Występują zarówno w uprawach polowych, jak i pod osłonami. Szczególnie szybko rozwijają się w warunkach wysokiej temperatury i niskiej wilgotności powietrza.
Objawy żerowania
Przędziorki nakłuwają komórki roślin i wysysają z nich sok. Typowe objawy ich występowania to:
- drobne, jasne punkty na liściach,
- żółknięcie i zasychanie liści,
- osłabienie wzrostu roślin,
- delikatna pajęczynka na spodniej stronie liści i między pędami,
- pogorszenie jakości plonu lub walorów ozdobnych roślin.
Dlaczego są trudne do zwalczania?
Przędziorki są małe, szybko się rozmnażają i mogą w krótkim czasie silnie opanować rośliny. W uprawach pod osłonami sprzyjają im stabilne, ciepłe warunki. Dodatkowo niektóre populacje mogą wykazywać odporność na część środków chemicznych.
Metody zwalczania
Do ograniczania przędziorków stosuje się różne metody ochrony roślin:
- biologiczną – wprowadzanie organizmów pożytecznych, np. dobroczynka,
- chemiczną – stosowanie akarycydów, czyli środków przeciw roztoczom,
- agrotechniczną – utrzymywanie właściwej wilgotności i kondycji roślin,
- mechaniczną – usuwanie silnie porażonych części roślin.
Znaczenie egzaminacyjne
Jeżeli przędziorki są zwalczane przez wprowadzenie ich naturalnego wroga, np. dobroczynka, jest to metoda biologiczna, a nie chemiczna, mechaniczna ani fizyczna.