Rośliny cieniolubne

Rośliny cieniolubne to gatunki, które dobrze rosną przy ograniczonym dostępie światła. Sadzi się je w miejscach zacienionych, np. pod koronami drzew, przy północnych ścianach budynków, w cieniu ogrodzeń lub na rabatach parkowych.

Cień a półcień

W ogrodnictwie rozróżnia się zwykle:
- cień – miejsce o bardzo małej ilości bezpośredniego światła,
- półcień – stanowisko oświetlone tylko przez część dnia lub światłem rozproszonym.

Nie każda roślina cieniolubna znosi głęboki cień. W praktyce wiele gatunków najlepiej rośnie w półcieniu, gdzie gleba nie przesycha zbyt szybko, ale roślina ma dostęp do światła rozproszonego.

Przykłady roślin do cienia

Do roślin dobrze nadających się na cieniste stanowiska należą m.in.:
- funkia,
- paprocie ogrodowe,
- barwinek pospolity,
- runianka japońska,
- brunnera wielkolistna,
- tawułka.

Cechy uprawy

Rośliny cieniolubne często wymagają gleby próchnicznej, wilgotnej, ale przepuszczalnej. W cieniu parowanie wody jest mniejsze, dlatego trzeba unikać zarówno przesuszenia, jak i zastoin wodnych.

Znaczenie praktyczne

Dobór roślin do ilości światła jest podstawową zasadą zakładania rabat. Na stanowiska słoneczne wybiera się gatunki światłolubne, np. lawendę lub słonecznik, a do cienia gatunki cienioznośne, np. funkię.