Rozmnażanie in vitro
Słownik kwalifikacji OGR.02 - Zakładanie i prowadzenie upraw ogrodniczych
Rozmnażanie in vitro to metoda rozmnażania roślin prowadzona w warunkach laboratoryjnych, na sterylnych pożywkach, poza organizmem rośliny matecznej. W ogrodnictwie wykorzystuje się ją m.in. do szybkiego uzyskiwania dużej liczby roślin oraz do otrzymywania materiału wolnego od wirusów.
Dlaczego in vitro pozwala uzyskać rośliny pozbawione wirusów?
Najczęściej wykorzystuje się bardzo małe fragmenty rośliny, np. merystemy wierzchołkowe. Są to tkanki intensywnie dzielące się, do których wirusy często nie zdążyły się jeszcze rozprzestrzenić. Po umieszczeniu ich na sterylnej pożywce można otrzymać zdrowe, wyrównane rośliny potomne.
Zastosowanie w ogrodnictwie
Rozmnażanie in vitro stosuje się szczególnie u roślin cennych, trudnych do rozmnożenia tradycyjnie lub łatwo przenoszących choroby wirusowe, np. u:
- truskawki,
- ziemniaka,
- roślin ozdobnych,
- sadowniczych podkładek i odmian.
Najważniejsze zalety
- możliwość uzyskania roślin wolnych od wirusów,
- szybkie namnażanie dużej liczby roślin,
- wyrównany materiał roślinny,
- rozmnażanie roślin przez cały rok,
- zachowanie cech odmianowych rośliny matecznej.
Ważne na egzaminie
Jeżeli w pytaniu pojawia się sformułowanie: „rośliny pozbawione wirusów”, najczęściej prawidłową odpowiedzią jest rozmnażanie in vitro, a nie okulizacja, szczepienie ani rozmnażanie z nasion.