Rozmnażanie wegetatywne warzyw

Rozmnażanie wegetatywne polega na uzyskiwaniu nowych roślin z części rośliny matecznej, a nie z nasion. W warzywnictwie wykorzystuje się m.in. cebule, ząbki, kłącza, bulwy, rozłogi oraz sadzonki korzeniowe.

Przykłady warzyw rozmnażanych wegetatywnie

Do warzyw rozmnażanych wegetatywnie należą przede wszystkim:
- czosnek – rozmnażany z ząbków lub cebulek powietrznych,
- chrzan – rozmnażany z sadzonek korzeniowych,
- ziemniak – rozmnażany z bulw,
- rabarbar – rozmnażany przez podział karp,
- szczypiorek siedmiolatka – może być rozmnażany przez podział kęp.

W pytaniach egzaminacyjnych najczęściej jako poprawny zestaw pojawia się chrzan i czosnek, ponieważ oba są typowymi przykładami warzyw rozmnażanych wegetatywnie.

Dlaczego niektóre warzywa rozmnaża się wegetatywnie?

Rozmnażanie wegetatywne pozwala zachować cechy rośliny matecznej, np. smak, plenność czy zdrowotność materiału. Jest też praktyczne u gatunków, które trudno rozmnażać z nasion albo których częścią użytkową są organy spichrzowe.

Warzywa rozmnażane generatywnie

Dla porównania wiele popularnych warzyw rozmnaża się z nasion, czyli generatywnie. Należą do nich m.in. pomidor, groch, bób, kapusta, seler. Dlatego zestawy zawierające te rośliny zwykle nie są poprawną odpowiedzią na pytanie o rozmnażanie wegetatywne.

Wniosek egzaminacyjny

Jeśli w odpowiedziach występuje para chrzan i czosnek, należy ją kojarzyć z rozmnażaniem wegetatywnym.