Przejdź do głównej treści

Sadzonkowanie liści

Słownik kwalifikacji OGR.02 - Zakładanie i prowadzenie upraw ogrodniczych

Sadzonkowanie liści to metoda rozmnażania wegetatywnego, w której nową roślinę uzyskuje się z całego liścia, fragmentu liścia albo liścia z ogonkiem. Potomstwo zachowuje cechy rośliny matecznej, ponieważ nie powstaje z nasion, lecz z części rośliny.

Rośliny rozmnażane przez sadzonki liściowe

Metoda ta jest typowa dla wielu roślin ozdobnych uprawianych w doniczkach, m.in.:
- sępolii fiołkowej — najczęściej z liścia z ogonkiem,
- begonii królewskiej — z fragmentów blaszki liściowej lub całego liścia z naciętymi nerwami,
- sansewierii / wężownicy — z odcinków liścia,
- niektórych sukulentów.

Na czym polega zabieg?

Zdrowy, dobrze wykształcony liść pobiera się z rośliny matecznej i umieszcza w wilgotnym podłożu, np. mieszaninie torfu i piasku lub perlitu. U begonii często nacina się główne nerwy liścia i przytwierdza blaszkę do podłoża. U sansewierii liść tnie się na kilkucentymetrowe odcinki, pamiętając o zachowaniu właściwego kierunku sadzenia.

Warunki ukorzeniania

Sadzonki liściowe wymagają:
- lekkiego, przepuszczalnego i wilgotnego podłoża,
- wysokiej wilgotności powietrza,
- temperatury zwykle około 20–24°C,
- rozproszonego światła,
- ochrony przed gniciem.

Ważne rozróżnienie egzaminacyjne

Sadzonkowanie liści różni się od sadzonkowania pędów, gdzie materiałem rozmnożeniowym jest fragment łodygi z pąkami. W przypadku sępolii, wężownicy i begonii królewskiej poprawną metodą jest właśnie sadzonkowanie liści.