Siew punktowy
Słownik kwalifikacji OGR.02 - Zakładanie i prowadzenie upraw ogrodniczych
Siew punktowy polega na umieszczaniu pojedynczych nasion w glebie w ściśle określonych odstępach. Każde nasiono trafia w wyznaczone miejsce, dzięki czemu rośliny od początku mają równomierną rozstawę i odpowiednią przestrzeń do wzrostu.
Ten sposób siewu stosuje się głównie przy nasionach dużych lub łatwych do precyzyjnego rozmieszczenia, np. u bobu, fasoli, grochu, kukurydzy czy niektórych warzyw dyniowatych.
Cechy siewu punktowego
- wysiewa się zwykle po jednym nasionie w punkt,
- zachowuje się określoną odległość między nasionami,
- ogranicza się konieczność późniejszego przerywania roślin,
- zapewnia równomierne wschody i wyrównaną obsadę,
- ułatwia pielęgnację międzyrzędzi.
Siew punktowy a inne sposoby siewu
Siew punktowy nie jest tym samym co siew gniazdowy. W siewie gniazdowym do jednego miejsca wysiewa się kilka nasion, tworząc tzw. gniazdo. W siewie punktowym nasiona rozmieszcza się pojedynczo.
Nie należy go też mylić z siewem rzutowym, w którym nasiona rozsiewa się równomiernie po powierzchni gleby bez zachowania dokładnej rozstawy.
Przykład egzaminacyjny
Nasiona bobu należy wysiewać punktowo, ponieważ są duże i można je łatwo umieścić pojedynczo w odpowiednich odstępach. Dlatego w pytaniu: „Nasiona bobu należy wysiać, stosując siew...” poprawną odpowiedzią jest siew punktowy.