Sit rozpierzchły
Słownik kwalifikacji OGR.02 - Zakładanie i prowadzenie upraw ogrodniczych
Sit rozpierzchły (Juncus effusus) to bylina ozdobna o charakterystycznym, kępiastym pokroju. Wytwarza liczne, cienkie, zielone, wałeczkowate pędy przypominające źdźbła traw, ale nie jest trawą. Należy do rodziny sitowatych.
Cechy rozpoznawcze
- tworzy gęste, luźne kępy,
- pędy są zielone, obłe, sztywne lub lekko przewieszające się,
- liście są silnie zredukowane, dlatego roślina wygląda jak kępa cienkich pędów,
- kwiatostany są drobne, brunatnawe, wyrastają pozornie z boku pędu,
- dobrze znosi wilgotne i podmokłe stanowiska.
W zadaniach egzaminacyjnych sit rozpierzchły można rozpoznać po „trawiastym” wyglądzie, ale bez płaskich blaszek liściowych typowych dla traw.
Wymagania i zastosowanie
Sit rozpierzchły najlepiej rośnie na stanowiskach wilgotnych, okresowo podmokłych, słonecznych lub lekko ocienionych. Nadaje się do sadzenia:
- przy oczkach wodnych i stawach,
- na terenach podmokłych,
- w ogrodach naturalistycznych,
- w kompozycjach pojemnikowych,
- w ogrodach deszczowych.
Jak nie pomylić?
Nie należy mylić go z lawendą, która ma aromatyczne, wąskie liście i fioletowe kwiatostany, ani z rojnikiem, który tworzy mięsiste rozety. Trzmielina pospolita jest natomiast krzewem, a nie byliną kępiastą.