Żagwin zwyczajny
Słownik kwalifikacji OGR.02 - Zakładanie i prowadzenie upraw ogrodniczych
Żagwin zwyczajny (Aubrieta deltoidea) to niska bylina ozdobna, często stosowana na rabatach, murkach, skarpach i rabatach skalnych. Tworzy zwarte, poduszkowate kobierce, dlatego zalicza się go do roślin okrywowych.
Wysokość i pokrój
Żagwin dorasta zwykle do około 5–15 cm wysokości, dlatego jest jedną z najniższych bylin ozdobnych. Rozrasta się wszerz, tworząc niskie kępy pokrywające powierzchnię gleby.
W pytaniach egzaminacyjnych jego niska wysokość jest kluczowa. W porównaniu z innymi bylinami:
- żagwin zwyczajny – ok. 5–15 cm,
- tawułka Arendsa – zwykle kilkadziesiąt cm,
- krwawnik wiązówkowaty – często ok. 80–120 cm,
- ostróżka ogrodowa – wysoka bylina, nawet ponad 100 cm.
Dlatego na rabacie bylinowej o zróżnicowanej wysokości żagwin sadzi się zwykle z przodu rabaty lub przy jej brzegach.
Walory ozdobne
Żagwin kwitnie obficie, najczęściej wiosną. Kwiaty mogą być fioletowe, różowe, niebieskawe lub purpurowe. Roślina dobrze prezentuje się w większych grupach.
Wymagania
Najlepiej rośnie na stanowiskach:
- słonecznych,
- ciepłych,
- przepuszczalnych,
- umiarkowanie suchych.
Nie lubi gleb ciężkich i stale mokrych. Jest ceniony jako bylina niska, zadarniająca i łatwa do wykorzystania w kompozycjach ogrodowych.