Zaraza ogniowa

Zaraza ogniowa to groźna choroba bakteryjna drzew i krzewów z rodziny różowatych, wywoływana przez bakterię Erwinia amylovora. W sadownictwie szczególnie ważna jest w uprawie jabłoni i gruszy, ale może porażać także m.in. pigwę, głóg, irgę czy ognik.

Najważniejsze objawy

Objawy są najbardziej widoczne w okresie kwitnienia. Porażone kwiaty:
- więdną,
- brunatnieją lub czernieją,
- kurczą się,
- często pozostają na drzewie.

Choroba obejmuje także liście, pędy, gałęzie i owoce. Młode pędy mogą wyginać się hakowato, tworząc tzw. „pastorał”. Cała porażona część wygląda, jakby została przypalona ogniem — stąd nazwa choroby.

Warunki sprzyjające rozwojowi

Rozwojowi zarazy ogniowej sprzyjają:
- ciepła i wilgotna pogoda,
- opady deszczu,
- uszkodzenia tkanek roślin,
- intensywny wzrost młodych pędów,
- przenoszenie bakterii przez owady, wiatr, deszcz i narzędzia.

Zapobieganie i ograniczanie choroby

W ochronie bardzo ważna jest profilaktyka, ponieważ choroby bakteryjne są trudne do zwalczania. Należy:
- usuwać porażone pędy z zapasem zdrowej tkanki,
- dezynfekować narzędzia po cięciu,
- unikać nadmiernego nawożenia azotem,
- prowadzić lustracje sadu w czasie kwitnienia i po nim,
- stosować zdrowy materiał szkółkarski.

Znaczenie egzaminacyjne

Jeżeli w pytaniu pojawiają się: jabłoń, bakteria, brunatnienie i zasychanie kwiatów w czasie kwitnienia, wygląd przypalenia, poprawną odpowiedzią jest najczęściej zaraza ogniowa.