Bukszpan wiecznie zielony (Buxus sempervirens)

Słownik kwalifikacji OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu

Bukszpan wiecznie zielony

Bukszpan wiecznie zielony (Buxus sempervirens) to zimozielony krzew liściasty bardzo często stosowany w ogrodach formalnych i historycznych. Jest jedną z najważniejszych roślin do tworzenia niskich obwódek, ornamentów i form strzyżonych.

Cechy rozpoznawcze i użytkowe

  • drobne, skórzaste, zimozielone liście,
  • zwarty pokrój i dobra zdolność zagęszczania,
  • wolny wzrost, ułatwiający utrzymanie kształtu,
  • bardzo dobra tolerancja cięcia i formowania,
  • przydatność do niskich żywopłotów oraz wzorów geometrycznych.

Zastosowanie w architekturze krajobrazu

Bukszpan stosuje się w ogrodach barokowych, renesansowych, pałacowych, klasztornych i reprezentacyjnych. Szczególnie ważny jest przy zakładaniu parterów haftowych, gdzie tworzy cienkie, trwałe linie ornamentu.

Uwaga praktyczna

Bukszpan wymaga stanowisk osłoniętych i gleb umiarkowanie wilgotnych, przepuszczalnych. W pielęgnacji ważne jest regularne cięcie oraz kontrola zdrowotności, m.in. ze względu na choroby grzybowe i szkodniki, takie jak ćma bukszpanowa.

Znaczenie egzaminacyjne

Jeśli pytanie dotyczy niskich, strzyżonych ornamentów w ogrodzie barokowym, najczęściej poprawną odpowiedzią będzie bukszpan wiecznie zielony.