Grzybień północny to wieloletnia roślina wodna z rodziny grzybieniowatych. Należy do roślin o liściach pływających, zakorzenionych w dnie zbiornika. W pytaniach egzaminacyjnych najczęściej rozpoznaje się go po dużych, okrągławych liściach unoszących się na powierzchni wody oraz efektownych kwiatach podobnych do lilii wodnej.
Cechy rozpoznawcze
- liście duże, skórzaste, pływające na powierzchni wody,
- blaszka liściowa zwykle okrągła lub sercowata, z wyraźnym wcięciem u nasady,
- kwiaty okazałe, najczęściej białe lub jasne, z żółtym środkiem,
- kwitnienie przypada zwykle od czerwca do września,
- roślina zakorzeniona jest w mule na dnie zbiornika.
Wymagania siedliskowe
Grzybień północny rośnie w ciepłych, nasłonecznionych, wolno stojących wodach, takich jak sadzawki, stawy, zatoki i spokojne jeziora. Najlepiej rozwija się w miejscach osłoniętych od silnego nurtu i falowania.
Znaczenie w architekturze krajobrazu
Grzybienie są cenione w projektowaniu zbiorników wodnych, ponieważ:
- dekorują taflę wody liśćmi i kwiatami,
- ograniczają nagrzewanie wody przez częściowe zacienienie,
- tworzą siedlisko dla drobnych organizmów wodnych,
- wzmacniają naturalny charakter stawów i oczek wodnych.
Jak nie pomylić?
Grzybień północny różni się od grążela żółtego przede wszystkim barwą i budową kwiatu — grążel ma kwiaty żółte, kulistawe. Nie należy go też mylić z pałką szerokolistną, która ma wysokie, wynurzone liście i brązowe kolby, ani z moczarką kanadyjską, która jest rośliną całkowicie zanurzoną.