Inspekcja starszych drzew polega na ocenie ich stanu zdrowotnego, statyki i bezpieczeństwa dla otoczenia. W architekturze krajobrazu wykonuje się ją m.in. w parkach, alejach, ogrodach zabytkowych i na terenach zieleni miejskiej.
Na co zwraca się uwagę?
Podczas oględzin sprawdza się przede wszystkim:
- pęknięcia pnia i konarów,
- ubytki wgłębne i wypróchnienia,
- obecność owocników grzybów,
- posusz w koronie,
- odchylenie pnia od pionu,
- stan systemu korzeniowego i gleby wokół drzewa,
- ryzyko złamania konarów lub wywrócenia drzewa.
Główne zagrożenie dla osoby wykonującej inspekcję
Przy starszych drzewach często konieczne jest oglądanie korony, konarów lub miejsc położonych wysoko. Dlatego najważniejszym zagrożeniem jest upadek z wysokości, który może skutkować ciężkimi urazami, w tym złamaniem kręgosłupa.
Ryzyko wzrasta, gdy inspekcja odbywa się z drabiny, podnośnika, w trudnym terenie, przy śliskim podłożu albo podczas złych warunków atmosferycznych.
Zasady bezpieczeństwa
Przed rozpoczęciem pracy należy:
- ocenić stabilność miejsca pracy,
- stosować środki ochrony indywidualnej,
- używać sprawnego sprzętu do pracy na wysokości,
- nie wykonywać inspekcji w czasie silnego wiatru, burzy lub oblodzenia,
- zapewnić asekurację lub obecność drugiej osoby,
- w razie potrzeby zlecić ocenę arborystyczną specjalistom.
W pytaniach egzaminacyjnych warto pamiętać: przy inspekcji starszych drzew główne zagrożenie dotyczy upadku z wysokości, a nie spawania, hałasu czy oprysków chemicznych.