Kompozycja ogrodowa
Słownik kwalifikacji OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
Kompozycja ogrodowa to sposób uporządkowania elementów ogrodu lub kwietnika, np. roślin, nawierzchni, rabat, osi widokowych i elementów małej architektury. W pytaniach egzaminacyjnych często trzeba rozpoznać ją po układzie form, osi, kierunków i proporcji.
Kompozycja otwarta i zamknięta
Kompozycja zamknięta ma wyraźne granice i sprawia wrażenie całości domkniętej w określonym kształcie, np. koła, kwadratu, prostokąta lub wieloboku. Wzór nie „ucieka” poza obręb formy.
Kompozycja otwarta sugeruje kontynuację poza widocznym obszarem. Elementy mogą być ułożone tak, że wzrok jest prowadzony dalej, poza granice kompozycji.
Kompozycja symetryczna i asymetryczna
Kompozycja symetryczna ma oś lub osie symetrii. Elementy po obu stronach osi są takie same albo bardzo podobne pod względem kształtu, koloru i rozmieszczenia. Jest typowa dla układów formalnych, reprezentacyjnych i geometrycznych.
Kompozycja asymetryczna nie ma lustrzanego odbicia, ale może być nadal zrównoważona wizualnie dzięki odpowiedniemu rozmieszczeniu mas, barw i wysokości roślin.
Kompozycja statyczna i dynamiczna
Kompozycja statyczna daje wrażenie spokoju, stabilności i równowagi. Często opiera się na prostych osiach, regularnych kształtach, powtarzalności i symetrii.
Kompozycja dynamiczna sugeruje ruch, kierunek lub napięcie. Tworzą ją np. ukośne linie, nieregularne rytmy, kontrasty i asymetryczne układy.
Jak rozpoznać przykład z egzaminu?
Geometryczny kwietnik w formie regularnego wieloboku, z powtarzalnym układem barwnych pól względem osi, jest przykładem kompozycji zamkniętej, symetrycznej i statycznej.