Mady rzeczne to żyzne gleby aluwialne, powstające z osadów nanoszonych przez rzeki podczas wezbrań i powodzi. Występują głównie w dolinach dużych rzek, na terasach zalewowych oraz w pobliżu starorzeczy.
Cechy mad
- są zwykle żyzne i zasobne w składniki pokarmowe,
- mają warstwową budowę, wynikającą z okresowego nanoszenia mułu, piasku i iłu,
- często są wilgotne lub okresowo podmokłe,
- mogą być narażone na zalewanie.
Roślinność typowa dla mad
Na madach nadrzecznych dobrze rosną gatunki znoszące wilgoć i okresowe zalewanie. Są to m.in.:
- olcha czarna (Alnus glutinosa),
- wierzby (Salix),
- topole (Populus),
- jesion wyniosły (Fraxinus excelsior),
- wiązy (Ulmus).
Takie siedliska są związane z lasami łęgowymi, czyli lasami występującymi w dolinach rzek.
Znaczenie w egzaminie
Jeśli pytanie dotyczy drzew rosnących na madach przy dużych rzekach, należy wybierać gatunki związane z wilgotnymi siedliskami nadrzecznymi. Spośród podanych przykładów najlepszą odpowiedzią jest olcha czarna, a nie sosna, świerk czy grab.