Przejdź do głównej treści

Mikrorozmnażanie roślin in vitro

Słownik kwalifikacji OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu

Mikrorozmnażanie roślin in vitro to metoda wegetatywnego rozmnażania roślin prowadzona w warunkach laboratoryjnych, na jałowych pożywkach, zwykle w szklanych lub plastikowych naczyniach. Określenie in vitro oznacza „w szkle”, czyli poza organizmem rośliny matecznej.

Na czym polega metoda?

Do rozmnażania pobiera się bardzo mały fragment rośliny, np. merystem, pąk lub fragment pędu. Materiał ten jest odkażany i umieszczany na specjalnej pożywce zawierającej wodę, składniki mineralne, cukry oraz regulatory wzrostu. W kontrolowanych warunkach temperatury, światła i wilgotności powstają liczne nowe rośliny potomne.

Dlaczego ta metoda jest ważna?

Mikrorozmnażanie umożliwia uzyskanie dużej liczby roślin w krótkim czasie. Rośliny są zwykle bardzo wyrównane, ponieważ powstają jako klony rośliny matecznej. Najważniejszą zaletą egzaminacyjną jest możliwość otrzymania materiału wolnego od chorób i szkodników, szczególnie przy wykorzystaniu kultur merystematycznych oraz pracy w warunkach sterylnych.

Zastosowanie w produkcji roślin ozdobnych

Metodę stosuje się m.in. przy rozmnażaniu:
- roślin trudno rozmnażających się tradycyjnie,
- cennych odmian ozdobnych,
- roślin doniczkowych,
- bylin i krzewów ozdobnych,
- materiału elitarnego do dalszej produkcji szkółkarskiej.

Porównanie z metodami tradycyjnymi

Rozdzielanie roślin, produkcja sadzonek i ukorzenianie sadzonek są metodami praktycznymi, ale nie zawsze gwarantują zdrowotność materiału. Mogą przenosić choroby, szkodniki lub wirusy z rośliny matecznej. Dlatego w pytaniach egzaminacyjnych odpowiedzią na uzyskanie dużej liczby zdrowych roślin jest zwykle mikrorozmnażanie in vitro.