Ognik szkarłatny (Pyracantha coccinea)

Słownik kwalifikacji OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu

Ognik szkarłatny to ozdobny krzew liściasty, często zimozielony lub półzimozielony, ceniony za obfite, jaskrawe owoce utrzymujące się długo jesienią i zimą. Ma drobne, błyszczące liście, białe kwiaty oraz pomarańczowe, czerwone lub żółte owoce.

Najważniejsza cecha egzaminacyjna

Ognik ma ciernie i sztywne, kłujące pędy. Z tego powodu nie powinien być sadzony bezpośrednio przy miejscach intensywnego ruchu, np. przy:
- ścieżkach rowerowych,
- chodnikach,
- wejściach do budynków,
- placach zabaw,
- wąskich przejściach.

Wystające, kolczaste pędy mogą powodować skaleczenia, zahaczać o ubranie lub stanowić zagrożenie dla rowerzystów.

Zastosowanie w zieleni

Ognik dobrze sprawdza się jako:
- krzew soliterowy,
- element grup krzewów,
- roślina na żywopłoty obronne,
- krzew dekoracyjny ze względu na owoce.

Wymagania

Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych lub półcienistych, w glebie żyznej i przepuszczalnej. Jest dość odporny na suszę, ale może przemarzać w surowsze zimy.

Zapamiętaj

Przy ścieżce rowerowej wybiera się rośliny bezpieczne, niekłujące i niezwężające przejazdu. Ognik szkarłatny jest niewskazany przy ścieżkach rowerowych ze względu na ciernie.