Olcha czarna (Alnus glutinosa)
Olcha czarna to gatunek drzewa liściastego naturalnie występujący w miejscach wilgotnych, podmokłych i okresowo zalewanych. Jest jednym z typowych drzew spotykanych w dolinach rzek, na madach oraz przy ciekach wodnych.
Wymagania siedliskowe
Olcha czarna najlepiej rośnie na glebach:
- wilgotnych i mokrych,
- próchnicznych,
- żyznych,
- okresowo zalewanych,
- położonych blisko wód powierzchniowych.
Dobrze znosi wysoki poziom wód gruntowych, dlatego często występuje nad rzekami, rowami, stawami i na terenach bagiennych.
Cechy rozpoznawcze
Olchę czarną można rozpoznać po:
- zaokrąglonych liściach z lekko wciętym wierzchołkiem,
- ciemnej, spękanej korze u starszych drzew,
- drobnych zdrewniałych owocostanach przypominających małe szyszeczki,
- występowaniu brodawek korzeniowych z bakteriami wiążącymi azot.
Znaczenie krajobrazowe
Olcha czarna stabilizuje brzegi cieków wodnych, wzbogaca glebę w azot i tworzy cenne siedliska dla wielu organizmów. W architekturze krajobrazu może być stosowana na terenach wilgotnych, gdzie inne drzewa źle rosną.
Wskazówka egzaminacyjna
W pytaniach o drzewa występujące na madach przy dużych rzekach poprawnym wyborem często będzie gatunek związany z wodą i wilgotnym siedliskiem, czyli olcha czarna.