Park krajobrazowy to forma ochrony przyrody obejmująca obszar cenny ze względu na walory przyrodnicze, krajobrazowe, kulturowe, historyczne lub turystyczne. Jego celem jest ochrona krajobrazu oraz zachowanie wartości przyrodniczych przy jednoczesnym dopuszczeniu użytkowania terenu.
Najważniejsze cechy
W parku krajobrazowym możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej, rolniczej, leśnej czy turystycznej, ale podlega ona określonym ograniczeniom. Ograniczenia te mają zapobiegać niszczeniu krajobrazu, siedlisk przyrodniczych i zabytków kultury.
Typowe zakazy lub ograniczenia mogą dotyczyć m.in.:
- lokalizacji uciążliwych inwestycji,
- przekształcania rzeźby terenu,
- niszczenia zadrzewień, torfowisk, oczek wodnych,
- zanieczyszczania wód i gleby,
- zabudowy zakłócającej walory krajobrazowe.
Park krajobrazowy a inne formy ochrony
Park krajobrazowy jest mniej rygorystyczny niż park narodowy lub rezerwat ścisły. Nie wyłącza całkowicie człowieka z użytkowania obszaru, lecz wymaga prowadzenia działań w sposób zgodny z ochroną krajobrazu.
Dla porównania:
- park narodowy chroni obszary o najwyższych walorach przyrodniczych i ma bardziej restrykcyjne zasady,
- rezerwat ścisły zwykle oznacza bardzo silną ochronę, często bez ingerencji człowieka,
- użytek ekologiczny obejmuje zwykle mniejsze obiekty, np. oczka wodne, torfowiska, skarpy, zadrzewienia.
Zapamiętaj na egzamin
Jeżeli w pytaniu pojawia się obszar chroniony ze względu na walory przyrodnicze, kulturowe, historyczne i krajobrazowe, na którym można prowadzić działalność gospodarczą z pewnymi restrykcjami, chodzi o park krajobrazowy.