Parter oranżeriowy

Słownik kwalifikacji OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu

Co to jest parter oranżeriowy?

Parter oranżeriowy to ozdobna, geometryczna część ogrodu, najczęściej związana z sąsiedztwem oranżerii lub tarasu pałacowego. Występował szczególnie w ogrodach barokowych, np. przy rezydencjach typu francuskiego.

Jego charakterystyczną cechą było eksponowanie roślin uprawianych w pojemnikach, zwłaszcza roślin cytrusowych: pomarańczy, cytryn, laurowi czy mirtów. Latem ustawiano je na zewnątrz w regularnym układzie, a zimą przenoszono do oranżerii.

Cechy rozpoznawcze

  • regularny, symetryczny układ kompozycyjny,
  • obecność roślin w donicach lub kubłach,
  • powiązanie z budynkiem oranżerii albo pałacu,
  • szerokie aleje i place umożliwiające ustawianie pojemników,
  • reprezentacyjny charakter wnętrza ogrodowego.

Jak odróżnić od innych parterów?

Parter oranżeriowy nie jest przede wszystkim rabatą kwiatową ani trawnikiem. Jego wyróżnikiem są rośliny pojemnikowe, często egzotyczne, ustawiane rytmicznie i dekoracyjnie. Na zdjęciach egzaminacyjnych mogą być widoczne rzędy donic, przystrzyżone drzewka oraz monumentalna architektura pałacowo-ogrodowa.

Znaczenie w ogrodach barokowych

W baroku parter oranżeriowy podkreślał prestiż właściciela rezydencji. Uprawa roślin egzotycznych była kosztowna i wymagała specjalnych budynków do zimowania, dlatego oranżeria i związany z nią parter były elementami reprezentacyjnymi.